یکی از نکات جالب جریان مدرنیسم برای من این است که این جریان که اسم خودش را گذاشته نوگرا، چطور می‌تواند سبک محسوب شود؟ یا حتی سبک بسازد؟ آن هم سبک بین الملل. الآن یک روایتی دیدم از امیرالمؤمنین، دربارۀ اهمّیّت تفاوت (در برابر جهانی‌سازی) که به نظرم، با دغدغۀ ذهنی این روزهای خودم و حرفهای این چند هفتۀ اخیر در درس مبانی نظری معماری، تناسب دارد:

مردم تا زمانى که متفاوتند در خیرند، و هرگاه یکسان گردند هلاک مى‏شوند.

منبع : پامنار