چند روزی است این مطلب که معماران در پی ساخت آثاری ماندگار هستند، برایم محل تعجب شده است؛ چرا که معماری لزوماً به معنی تصرف زمین برای رفع نیاز فعلی است و این هم به اقرب احتمال با نیازهای آتی تعارض پیدا خواهد کرد و صاحبان آتی زمین، برای رفع نیازشان مجبور به محو معماری گذشتگان می شوند!

 

به این ترتیب به نظر می رسد به جای اثر معماری جاودانه باید در پی شیوه جاودانه معماری باشیم که به گمانم با توجه به معنی واژه قرآنی مستقیم, بتوان آن را صراط مستقیم معماری نامید.